Dezerta veturilo: La »Wüstenschiff«

La »Wüstenschiff« (dezerta ŝipo) estis projekto de la germana inĝeniero Johann Christoph Bischoff el Kiel. Ĝi ne estis besto nek ŝipo, sed granda aŭtomobilo.

Kiam mi vidis la veturilon en libro, mi tuj ŝatis ĝin. Kiel junulo mi legis multajn scienc-fikciajn rakontojn. La mondo de la estonteco estis mia ŝatokupo kaj vekis en mi la intereson pri inĝeniera tekniko. La raporto pri la »Wüstenschiff« rememoris min pri tiuj junulaj revoj.

La aŭtomobilego aŭ eble hotela aŭtobusego havis longon de sesdek metroj, alton de dek ok metroj kaj kvar etaĝojn. Ĝi moviĝis sur grandegaj, senpneŭmatikaj radoj el fero kun diametro de dek kvin metroj kaj larĝo de du metroj kaj duona. Ĝi povis venki plej malfacilajn terenojn. Simile al ŝipo sur maro, ĝi transportis tricent pasaĝerojn tra dezerta, senhomaj regionoj kiel dezertoj, havante kun si akvon, nutraĵojn kaj funkciigajn rimedojn. La pasaĝeroj ĝuis ĉian lukson.

La »Wüstenschiff«-aŭtomobilego renkontas beduenojn.

La retejo »http://kamelopedia.mormo.org/index.php/Wüstenschiff« asertas, ke ĝi sinkis en sablon je la unuataga veturo. Mi ne kredas tion, ĉar ne ekzistas iu pruvo, ke la aŭtomobilego estis pli ol projekto kaj impresaj bildoj. Neniu vere konstruis aŭ eĉ veturigis ĝin.

La skanaĵojn mi faris el la volumo 34/1913 de la libroserio »Das Neue Universum«.

Ligilo: http://www.wuestenschiff.de/phpbb/viewtopic.php?t=40073

Kunmetaĵoj:

aŭtobus·eg·o | aŭtomobil·eg·o | est·ont·ec·o | funkci·ig·a | grand·eg·a | jun·ul·o | lig·il·o | libr·o·seri·o | mal·facil·a | mov·iĝ·i | nutr·aĵ·o | re·memor·i | ret·ej·o | sen·hom·a | sen·pneŭmatik·a | skan·aĵ·o | ŝat·okup·o | trans·port·i | unu·a·tag·a | vetur·ig·i | vetur·il·o

La releviĝo de la legado

Antaŭ preskaŭ 20 jaroj mi estis en malsanulejo dum pluraj semajnoj, la semajnoj adiciiĝis al monatoj. Tio estis la tempo, kiam mi ĝojis, ke mi havis kompleton da »Sherlock Holmes«-libroj kaj milpaĝan eldonon de »La mastro de la ringoj« (la dika ruĝa libro sur la bildo). Estis kelkaj kilogramoj da libroj, kiujn mi portis unue al malsanulejo kaj poste reen hejmen. 

Antaŭ eble unu jaro unu el miaj amikoj antaŭvidis kelksemajnan restadon en malsanulejo. Lia edzino petis min, ke mi konsilu al ŝi aĉeti elektronikan legilon. Jes, mia amiko ne plu devis porti kilogramon da libroj. Ĉar mi kolektas e-librojn ekde ĉirkaŭ dek jaroj, mi povis ŝuti grandan nombron da libroj al la nova legilo.

Sekva sceno. Veturante per pramo de la ĉeftero al nia insulo, mia filino renkontis negociston, kiun ni ambaŭ konas. Li legis per sia iPad. Ŝi rakontis tion al mi, kaj poste mi interparolis kun li. Ne, li ne bezonis miajn librojn, ĉar lia librostoko jam estis pli granda ol mia. Alifoje kolego de mia edzino demandis min pri libroj, ĉar li aĉetis pletkomputilon kiel kristnaskan donacon por sia edzino. 

Ekde kvar semajnoj mi posedas kindlon kaj mi devas konfesi, ke neniam antaŭe mi legis tiom multe. Blogo ĉiumatene informas min pri senpagaj ofertoj de Amazon, krom tio mi vizitas la retejon www.beam-ebooks.de por elŝuti librojn de nekonataj aŭtoroj. Ofte mi digestas nur unu aŭ du paĝojn kaj tiam konstatas, ke la stilo aŭ la aŭtoraj kapabloj ne kontentigas min. Tamen mi volonte uzas tiun eblecon konatiĝi kun novaj aŭtoroj.

Do la diskutoj, kiuj ekde jaroj okazas almenaŭ en la germana gazetaro, ĉu la komputiloj neniigas la legadon, kaj ĉu elektronikaj legiloj kaj sonlibroj ekstermas paperajn librojn, fine estas sensencaj kaj senfundamentaj. Mi konstatas la malon. Oni parolas ne nur pri elektronikaj libroj kaj legiloj, ne, la homoj parolas ankaŭ pri libroj kaj legado entute. Estas ne nur la legantoj de e-libroj, sed ankaŭ la legantoj de paperaj libroj, kiuj partoprenas diskutadojn kaj malkaŝas siajn favoratajn aŭtorojn. La elektroniko efikis releviĝon kaj regraviĝon de la legado. La homoj volas legi, kaj ili volas librojn. Egale, ĉu paperajn aŭ elektronikajn. 

Kunmetaĵo:
adici·iĝ·i | ali·kaz·e | antaŭ·e | antaŭ·vid·i | ĉef·ter·o | ĉiu·maten·e | diskut·ad·o | ebl·ec·o | edz·in·o | ek·de | el·don·o | el·ŝut·i | en·tut·e | favor·at·a | fi·babil·ad·o | fil·in·o | gazet·ar·o | hejm·e·n | inter·parol·i | kelk·semajn·a | kilo·gram·o | komput·il·o | kon·at·iĝ·i | kontent·ig·i | krist·nask·o | mal·kaŝ·i | mal·san·ul·ej·o | mil·paĝ·a | negoc·ist·o | ne·kon·at·a | neni·ig·i | leg·ad·o | leg·ant·o | leg·il·o | libr·o·stok·o | plet·komput·il·o | post·e | pruv·it·a | re·e·n | re·grav·iĝ·o | re·lev·iĝ·o | rest·ad·o | ret·ej·o | sen·fundament·a | sen·pag·a | sen·senc·a | son·libr·o | unu·e | vetur·ant·e

Renovigado kaj rekonstruado

Antaŭ unu jaro mi jam verkis blogeron pri tiu vidindaĵo de la insulo. La amikoj de la muelilo intertempe kolektis monon por komenci la renovigon. En Septembro 2012 oni demetis la muelil-ĉapon. Nun konstruaĵo havas iom malgajan aspekton.

La ĉapo sen aloj kuŝas apud la muelilo. 

Sed la somero venos, kaj mi esperas, ke tiam la muelilo denove povos akcepti gastojn.

En la lastaj semajnoj de aŭtuno, en vintro kaj en la unuaj semajnoj de printempo ankaŭ aliloke okazas renovigaj kaj rekonstruaj laboroj. Tegmentoj ricevas novajn tegaĵojn kaj varmizolaĵon. Boatoj kaj jaĥtoj estas nove farbitaj. 

Multaj homoj venas al Amrum por ĝui la proksimecon de la naturo. La marbordo , vojoj inter la dunoj kaj arbaretoj logas la vizitantojn. Sur la okidenta flanko de la insulo pasas tabula vojo inter la dunoj de la urbeto Wittdün preter dolĉakva "Wriakhörn"-lago ĝis tendarejo. 

De la lago deiras flanka vojo al bonfartigejo kaj subtegmenta banejo.

La lignaj tabuloj estis en malbona stato, tial oni forigis la ruiniĝontan vojon.

La novaj tabuloj jam atendas.

Kunmetaĵoj: 
ali·lok·e | arb·ar·et·o | ban·ej·o | blog·er·o | bon·fart·ig·ej·o | de·ir·i | de·met·i | de·nov·e | dolĉ·akv·a | farb·it·a | for·ig·i | inter·temp·e | konstru·aĵ·o | mal·bon·a | mal·gaj·a | mar·bord·o | muel·il·o | proksim·ec·o | re·konstru·o | re·nov·ig·o | ruin·iĝ·ont·a | sub·tegment·a | teg·aĵ·o | tend·ar·ej·o | urb·et·o | varm·izol·aĵ·o | vid·ind·aĵ·o | vizit·ant·o

Mi aĉetis kindlon (Amazon Kindle)

Elektronikajn librojn mi legas jam ekde pli ol dek jaroj. Komence mi uzis komputileton »HP 200LX«, kiu vidigis teksto-dosierojn. Poste mi posedis ciferecan asistilon »Palm IIIc«, kiu havis koloran ekranon de 160x160 punktoj. Sur tiu komputileto mi uzis mobipoketajn programon kaj dosierojn. La mobipoketa dosierformo akompanis min sur la postaj komputiletoj »Palm Treo 650« kaj »Fujitsu-Siemens Pocket Loox C550«.

Mi mem faris elektronikajn librojn, skanis kaj tajpis tekstojn, korektis ilin, verkis programeton por krei laŭregulajn teksto-fontojn, kiujn mi kompilis per Mobipocket Creator al mobipoketaj libroj. Tiujn mi ŝangis per la konata helpoprogramo »calibre« al epub-a formo.
 

Nur fine de 2011 ni aĉetis androidajn smartfonojn »Huawei IDEOS X3« por la tuta familio. Tiam mi mem ekuzis elektronikajn libron de la dosierformo »epub«, kiu estas alternativo al la mobipoketa dosierformo.

Intertempe la firmao Mobipocket estis aĉetita de Amazon, kaj Amazon pluevoluigis sian novan dosierformaton. Ĝi inventis kaj vendadis sian propran aparaton por legi elektronikajn librojn, kaj tiu nomiĝis »Kindle« (kindlo).

Vido al teksto

La kindlo ne interesis min. Krom smartfono mi havas pletkomputilon, kaj per ambaŭ aparatoj mi povas legi e-librojn en ambaŭ (mobipoketa, epub-a) dosierformoj. La simpla kindlo ricevis fratojn, kiuj havas papere blankan ekranon (Kindle Paperwhite) aŭ promociiĝis al pletkomputilo (Kindle Fire).

Subite Amazon ofertis sian plej simplan kaj malmultekostan legilon je reduktita prezo. Dum dudek kvar horoj ĝi kostis »nur« 59 eŭrojn. Mi ne povis rezisti.

Vido al titolbildo

Nun do mi havas ĝin, kaj mi devis konfesi, ke la unuaj impresoj estas tre bonaj. La kindlo estas malpeza. Ĝi ne havas tuŝekranon, sed estas regata per butonoj. Tiu kindlo jam estas nov-generacia, ĝi havas pli bonan enkorpigitan programon. La sescola ekrano estas pli bone legebla, ĉar la fono estas pli hela, kaj la foliumado okazas tre rapide. Tio estis mia plej granda timo, ĉar antaŭ kelka tempo unu el miaj amikoj havis legilon de alia firmao, kiu foliumis tre malrapide.

Pligrandigita vido al la ekrano

Ĝi utiligas elektronikan inkon, kiu forkonsumas elektron nur dum foliumado. Tial ŝargo de pilo sufiĉas por tuta monato da uzo, eble eĉ pli. Tekstoj estas bone legeblaj, kaj la okuloj ne laciĝas tro rapide. Kompreneble oni povas aranĝi la altecon de la literoj kaj la interspacon de la linioj.

La aparato estas konektebla al interreto per sendrata loka reto. USB-konektilo servas por ŝargi la pilon kaj konekti la legilon al komputilo por transŝuti dosierojn.
 

Estas konate, ke oni devas esti kliento de Amazon, volante serioze uzi la legilon.
 

Amazon aŭtomate sendas aĉetitajn elektronikajn librojn al miaj legiloj kaj legoprogramoj de komputiloj kaj smartfonoj. Samtempe la libroj restas parto de mia persona libraro ĉe Amazon, de kie mi povas ĉiam denove elŝuti ilin. Ĉiu kindlo (kaj ankaŭ miaj kindlo-programoj sur komputiloj) havas retmesaĝan adreson. Ĉiu elektronika libro sendita al tiu adreso estas transsendata de Amazon al mia koncerna aparato, kaj - se necese - Amazon eĉ konvertas la tekston al sia dosierformo.

Kunmetaĵoj:

aĉet·it·a | alt·ec·o | asist·il·o | cifer·ec·a | de·nov·e | dosier·form·o | ek·de | ek·uz·i | el·ŝut·i | en·korp·ig·it·a | foli·um·i | foli·um·ad·o | for·konsum·i | help·o·program·o | inter·ret·o | inter·spac·o | inter·temp·e | kompren·ebl·e | komput·il·o | komput·il·et·o | kon·at·a | konekt·ebl·a | konekt·il·o | lac·iĝ·i | laŭ·regul·a | leg·ebl·a | leg·il·o | leg·o·program·o | libr·ar·o | mal·mult·e·kost·a | mal·pez·a | mal·rapid·e | nom·iĝ·i | plet·komput·il·o | plu·evolu·ig·i | program·et·o | promoci·iĝ·i | redukt·it·a | reg·at·a | ret·mesaĝ·o | sam·temp·e | send·it·a | sen·drat·a | ses·col·a | tekst·o·dosier·o | trans·send·at·a | trans·ŝut·i | tuŝ·ekran·o | util·ig·i | vend·ad·i | vid·ig·i | vol·ant·e

Vindozo 8 (Windows 8)

Post preskaŭ dek jaroj mia ĉefe uzita komputilo pli kaj pli malhelpis ol helpis en mia ĉiutaga laboro. Tial nova »elektrobesto« estis urĝe bezonata, kaj ĝi devis havi USB3-konektilon kaj Vindozon 8 kiel operacian sistemon. Mi estis tre scivola pri la nova Vindozo, ĉar la opinioj, kiujn mi trovis en interreto, estas tre diversaj.

Do mi aĉetis novan komputilon ĉe la longa sudamerika rivero (Amazono). Antaŭ ol mi skribos pri Vindozo, mi devas konfesi, ke ĉi tiu klapkomputilo de la firmao Lenovo havas la plej bonan klavaron, kiun mi iam uzis. 

Jes, Vindozo 8 estas salto en la evoluo de la operaciaj sistemoj de Microsoft. La aparato ŝargas la sistemon dum eble tridek sekundoj, kaj malŝargas dum eble dek sekundoj. Ankaŭ la unua pretigo de la sistemo okazas dum malmultaj minutoj. Se oni havas konton ĉe Microsoft (retmesaĝan konton ĉe Outlook, Hotmail aŭ Live aŭ Xbox-konton), povas ligi la komputilon al tiu konto. Tiam la sistemo zorgas, ke tiu kaj ĉiu alia komputilo ligita al la konto havas la saman uzanto-fasadon.

La plej grava kaj granda diferenco kompare al la antaŭaj sistemoj estas la kahela fasado, kiu anstataŭas la ĝisnunan menuon vidigeblan per la start-butono. Vere temas pri simpla anstaŭo: Kaheloj anstataŭ menuo. Por atingi la kahelojn, oni movas la ekran-montrilon en la maldekstran malsupran angulon. Tie aperas simbole la kahela panelo. Oni klakas sur ĝi, kaj la kahelaro malfermiĝas. La kaheloj estas vivaj, do povas enhavi informojn, kiu estas laŭokaze aktualigataj. Tiel la sistemo montras nove alvenintajn retmesaĝojn, la veteron, borso-kurzojn, novaĵojn kaj tiel plu. Klakante sur kahelo, oni startas la koncernan programon. Ĉu tio rememorigas vin pri simila fasado? Jes, la aplikaĵetaj simboloj de smartfonoj kaj pletkomputiloj funkcias tute simile. Tio estas la celo de Vindozo 8: Egaligi la regadon de persona komputilo unuflanke kaj personaj ciferecaj asistiloj aliflanke. Mi konfesas, ke la nova kahela fasado plaĉas al mi. La tuta sistemo estas tre facile kaj tujkomprene regebla, speciale, se oni jam uzis smartfonon. 

Movu la ekran-montrilon en la maldekstran supran angulon: Tie simbole aperas la laste uzita programo, sub ĝi aliaj kurantaj programoj. Klaku per la dekstra musbutono: Per la nova menuo vi haltigos kaj fermos tiun programon. Do la dekstra musbutono daŭre havas la kutiman celon: Krei submenuon por la regado de enhav-dependaj funkcioj. Per ĝi vi atingas - ekzemple - la panelon de »ĉiuj aplikaĵoj«, kie vi elektas, kiuj aplikaĵaj simboloj aperas sur la viv-kahela panelo. 

(La klasika fasado dekstre kun amuleta panelo)

La dua diferenco estas la »amuleta panelo«. Tiun vi vidigas, movante la ekran-montrilon en la dekstran supran angulon. La amuletoj sur la travidebla panelo indikas ĝeneralajn funkciojn: serĉado, agordoj, kunhavigado. El la »agordoj« vi malŝargas la sistemon kaj malŝaltas la komputilon.

Do la komputilaj regado kaj la fasado estas similaj al tiu de smartfonoj, kaj samtempe estiĝis pli facilaj. El tiu vidpunkto la inĝenieroj de Microsoft sukcesis unuecigi la regadoj de la du mondoj.