Samstag, 13. September 2014

Ubuntuo sur mia retkomputilo

En mia profesia vivo mi laboris per pli da mastrumaj sistemoj, ol aliaj homoj konas laŭ la nomo. Kompreneble mi observas la »linuksan mondon«, iam kaj tiam elŝutante vivan kompaktdiskon el la interreto kaj elprovante la distribuaĵon.

Post la revivigo de mia retkomputilo Eee PC 901 mi demandis min: Kiel utilaj estas linuksaj distribuaĵoj sur mia komputileto? Unu respondon mi jam havis: La distribuaĵo EasyPeasy ne funkcias. Mi ne scias, ĉu ekzistas dependeco inter diversaj aparataj variaĵo, sed sur mia komputilo (kaj mi scias el interreto, ankaŭ sur aliaj) sub EasyPeasy malŝaltiĝas la adaptilo de sendrata retalirejo, kiam mi ekuzas ĝin. Do bonvolu kompreni: Ĝuste tiam, kiam mi bezonas la adaptilon, ĝi ne plu funkcias. Estas mistero, kial la kolegoj, kiuj verkas artikolojn por vikipedio kaj gazetoj, ne rimarkas tion. Aŭ eble tio ne estas mistero: Oni elŝutas distribuaĵon el interreto, instalas ĝin, rigardas la fonbildon (»Malaĉe, ĝi aspektas tre bela.«), kaj fino. Neniu vere testas tiujn novajn kaj renovigitajn distribuaĵojn.

Ĉi-foje temis pri ubuntuo. Tio estas linuksa distribuaĵo de la firmao Canonical el Sudafrika Respubliko kaj estas finance vivtenata de sudafrika miliardulo. Do elŝuti kaj kopii sur USB-bastoneton. Tio estas vero: La ŝargado de iu mastruma sistemo de sur USB-bastoneto funkcias bonege je mia Eee PC 901.

Ekfunkciigo: Ubuntuo 14 havas nur anglan klavar-pelilon. Tio estas sentebla paŝo reen kompare al antaŭaj versioj de la distribuaĵo. Pliajn klavar-pelilojn kaj lingvo-pakaĵojn oni povas elŝuti el interreto, sed tiucele mi devas anonci la komputilon al la komputila reto per sendrata alirejo. Tajpi la ŝlosilon por la sendrata alirejo: Ho Dio! Mi havas specialajn signojn en mia alireja ŝlosilo, kaj tiuj troviĝas sur angla klavaro sur alia loko ol sur germana. Tio estas tipa: Iru en interreton por elŝuti aliaj klavar-pelilon, sed por ricevi tiun, mi devas jam esti en interreto, kaj tio ne eblas, ĉar mankas la klavar-pelilo!

Kompreneble mi trovas miajn specialajn signojn, sed kion faru Otto Normalulo?

Bone, konekti min al interreto, elŝuti la klavar-pelilon, elŝuti la lingvo-pakaĵojn, ŝanĝi la tempozonon de KUT (UTC) al Eŭropo/Berlin. Ne, tio ne estas facile farebla de senspertulo. Eĉ Puppy Linux (la hundido-linukso) proponas pli facilan vojon. Por la estonteco mi deziras, ke mi diros al ubuntuo, ke ĝi kuras sur komputilo en Germanio, kaj tiam ĝi devas havi (aŭ elŝuti) la klavar-pelilon kaj kaj lingvo-pakaĵon. Vindozo faras tion. Konsilo: En la elektolisto oni ne nur aktivigu »German« (la germanan lingvon), sed trarigardu ĉiujn eblecojn. Ĉe mi apriore estis antaŭelektitaj ankaŭ la hispana kaj la portugala pakaĵoj. Malmetu la hoketojn, tiam tiuj pakaĵoj estos malinstalitaj.

Nun estas tempo, ke mi vizitu ubuntu-landon. La fasado (grafika »ŝelo«) nomiĝas Unity (unueco), kaj mi devas konfesi, ke ĝi plaĉas al mi. Komparante la artikolojn pri Unity en la germana kaj la angla vikipedioj, mi konstatas, ke en la germana oni nur kritikas kaj plendas, sed en la angla artikolo mi trovas klarigojn.

Sur la supra rando de la ekrano troviĝas menubreto kun simboloj pri aliro al komputila reto, bludenta (Bluetooth-) adaptilo, klavaro, elsaluto/malŝalto kaj aliaj, sur la maldekstra la lanĉobreto, el kiu oni povas lanĉi kaj komuti programojn. Nek la menu- nek la lanĉobreto estas alilokebla, tio ne ĝenas min persone. La plej granda parto de la labortablo estas malplena. Mi supozas, ke oni ĉi tie lasis spacon por umil-(widget, gadget)-simboloj antaŭvide al smartfonoj kaj pletkomputiloj. Post mallonga kutimiĝo ĝi montriĝas celtaŭga, kaj mi povas bone labori per Unity.

Ekzistas programar-centro, per kiu mi povas respektive elŝuti, instali kaj malinstali programojn. Ekstre bezonataj pakaĵoj (jes ja, linukso) estas aŭtomate determinitaj kaj elŝutitaj. Post tio nove instalitaj programoj troviĝas en la lanĉobreto. Bedaŭrinde ne ĉiuj. Scrivener, tio estas programo por aŭtoroj, devas esti lanĉita per la terminalo. Sed mi povas ĉiun kurantan programon restigi en la lanĉobreto. Bela afero. Mi instalis la helpprogramon Classic Menu, kiu fiksiĝas en la menubreto kaj montras vere ĉiujn lanĉeblajn programojn.

Tri aferoj sub linukso ĉiam, vere ĉiam, estas en kritika stato: la sendrata ret-aliro, presado kaj interdependeco de program-pakaĵoj. La sendrata retaliro funkcias sub ubuntuo, kaj de interdependecon de pakaĵoj ubuntuo solvas aŭtomate almenaŭ je la programoj el sia propra oferto. Mia laser-presilo Samsung ML2525W troviĝas en la hejma reto. Ubuntuo serĉas presilojn en la reto kaj elŝutas al si necesajn pelilojn. La unua provo fiaskis, la dua sukcesis. Ubuntuo uzas Bonjour, evoluaĵon de Apple, kaj per ĝi oni povas interligi komputilojn kaj presilojn en reto.

Resuma impreso: Ekzistas sensa impreso de ĉarmo kaj bonfarto (Look and feel, Anmutung) kiel percepto, kiu priskribas sentojn, kiujn oni havas trans la pure teknika uzo de objektoj, agrabla alvido, facile kaptebla regado, la sento de bonfarto kaj ĝojo kaj la volo plulabori per la sistemo.

Ĉi ĉion havas ubuntuo. Kompreneble, ankaŭ vindozo havas tion, speciale la vindozaj versioj 8 kaj 8.1 estas treege regebla ankaŭ de nespertulo (egale, kion »mi scias ĉion pli bone«-verkantaj blogantoj kaj ĵurnalistoj skribas). Unuafoje dum miaj testoj pri linukso mi havis la senton, ke oni povas labori per ĝi volonte. Tiun senton kreis la germanlingva fasado, sed ankaŭ ĉar la ubuntu-propra programaro ne estas spertita kiel fremdaĵo en la mastruma sistemo. Ĉi tie ĉio estas »ronda«, kuras sen puŝoj kontraŭ anguloj kaj eĝoj. Tio ne estas kolektaĵo de manfaritaĵoj, sed plenevoluitaĵo.

Ubuntuo enhavas kompletan oficejan program-pakaĵon LibreOffice kaj laŭsente milionon da aziaj tiparoj. Kaj unun kaj aliajn mi malinstalis. Cetere tio ne estas facila. Sub ubuntuo vi povas tre simple instali tiparojn per la helpo de la tipar-vidigilo Font Viewer, sed ne ekzistas regula vojo por malinstali ilin. Do mi devas (linukso!) serĉi en interreto la koncernajn ordonojn, lanĉi la terminalon, kiu akceptas la tajpadon de komandolinioj laŭ la maniero de MS-DOS antaŭ 25 jaroj, kaj entajpi la trovitajn komandojn en la terminalo. Pro tiaj situacioj mi ŝatas vindozon. Efektive mi sukcesis forigi la aziajn tiparojn, tamen postrestis certa nombro da tiparoj: Droid, URW, Liberation, DejaVu, Nimbus kaj aliaj svarmoj da libere haveblaj tiparoj. Per tiaj aĵoj oni povas tute sensence balonigi linuksajn sistemojn. Kostas neniom, do enmeti. La uzantoj de linukso manĝas ĉion. Mi plu forigas Thunderbird-on, la programon por retmesaĝoj, ĉar mi administras miajn mesaĝojn en interreto, kaj Empathy-on, ĉar mi ne bezonas tujmesaĝilon. Canonical prefere aldonu pliajn klavar-pelilojn anstataŭ la tiparoj kaj LibreOffice.

La programara magazeno de ubuntuo ne estas eksterordinara, tiu konciza frazo sufiĉu pri ĉi tiu temo. Mi povas aldone uzi pakaĵojn de la linuksa distribuaĵo Debian. Musklaki, la programara centro transprenas la taskon, solvas la dependecon de pakaĵoj kaj instalas la koncernan programon. Mia Eee PC estas destinita kiel respektive etendita tajpilo aŭ aŭtora komputilo, tial mi instalis la tekstoprogramon el la oficeja pakaĵo Freeoffice de la firmao Softmaker, la aŭtoran inform- kaj tajp-centron Scrivener, plurajn markdaŭnajn (Markdown-)redaktilojn kaj Sunflower kiel ekstran dosier-mastrumilon.

Marĝena rimarko: Sub ubuntuo mi laboras kiel seanca uzanto kun limigitaj rajtoj, sed fakte ĉiun modifon de la sistemo mi do faras per la sudo-komando, kiu donas al mi portempe la rajtojn de ĉionpova super-uzanto.

Fine mi testis kelkajn forkaĵojn. Se io estas sukcesa, tuj aperas kopiantoj kaj parazituloj.

Presado kaj ofte ankaŭ la sendrata ret-aliro formas la eŭnuko-sindromon de linukso: Oni scias, kiel ĝi funkcias, oni vidas ĝin ĉiutage, sed oni ne povas fari ĝin mem.

Ekzemplo Lubuntu, ubuntuo sen LibreOffice kaj kun alia fasado: GNOME anstataŭ Unity. Estas nemalbone, ĝis mi instalas mian presilon. Ĝi trovas mian Samsung-presilon, la peliloj estas ŝargitaj. Presado tamen ne funkcias. Mesaĝo de la presilo: Malĝusta pelilo. Mi povas elekti iun ajn pelilon, sed neniu funkcias. Lubuntu venas sen Bonjour, sekve mi devas uzi la linuksajn eblecojn - aŭ maleblecojn.

Ekzemplo Trisquel. Instalado funkcias. Sendrata retaliro ne. Ktp. ktp.

Resumo: Ubuntuo 14 estas gravas paŝo antaŭen. Ĝi estas la unua linukso, kun kiu mi ŝatus labori.

Noto: KUT = Kunordigita universala tempo

Kunmetaĵoj:


  • adapt·il·o | al·ir·o | ali·lok·ebl·a | antaŭ·elekt·it·a | antaŭ·vid·e
  • balon·ig·i | baston·et·o | bedaŭr·ind·e | bezon·at·a | blog·ant·o | blu·dent·a | bon·eg·e | bon·fart·o | bon·vol·i
  • cel·taŭg·a
  • ĉio·n·pov·a | ĉiu·tag·e
  • de·pend·ec·o | destin·it·a | determin·it·a | distribu·aĵ·o
  • ebl·ec·o | ek·funkci·ig·o | ek·uz·i | ekster·ordinar·a | el·salut·o | el·ŝut·i | el·ŝut·ant·e | elekt·o·list·o | en·hav·i| est·ont·ec·o | etend·it·a | evolu·aĵ·o
  • far·ebl·a | fon·bild·o | for·ig·i | fork·aĵ·o | fremd·aĵ·o
  • German·i·o | german·lingv·a
  • hav·ebl·a | help·program·o | hok·et·o | hund·id·o
  • inter·de·pend·ec·o | inter·ret·o ĵurnal*·ist·o
  • kapt·ebl·a | komand·o·lini·o | kompar·ant·e | komput·il·et·o
  • instal·ad·o | instal·it·a | inter·ret·o
  • klav·ar·o | kolekt·aĵ·o | kompren·ebl·e | komput·il·o | kopi·ant·o | kun·ord·ig·it·a | kutim·iĝ·o
  • labor·tabl·o | laŭ·sent·e | lim·ig·it·a
  • mal·aĉ·e| mal·dekstr·a | mal·ebl·ec·o | mal·ĝust·a | mal·instal·i | mal·instal·it·a | mal·long·a | mal·met·i | mal·plen·a | mal·ŝalt·o | mal·ŝalt·iĝ·i | man·far·it·aĵ·o | mastr·um·a | mastr·um·il·o | menu·bret·o | montr·iĝ·i
  • ne·mal·bon·e | ne·spert·ul·o | normal·ul·o
  • ofic·ej·o
  • pak·aĵ·o | parazit·ul·o | pel·il·o | plen·evolu·it·aĵ·o | plet·komput·il·o | por·temp·e | post·rest·i | pres·ad·o | pres·il·o | program·ar·o
  • redakt·il·o | reg·ad·o | reg·ebl·a | re·nov·ig·it·a | reg·ad·o | rest·ig·i | ret·al·ir·ej·o | ret·komput·il·o | re·viv·ig·o
  • sen·drat·a | sen·spert·ul·o | sent·ebl·a
  • ŝarg·ad·o | ŝlos·il·o
  • tajp·ad·o | tajp·il·o | tekst·program·o | temp·o·zon·o | tip·ar·o | tiu·cel·e | tra·rigard·i | trans·pren·i | tre·eg·e | trov·iĝ·i | trov·it·a | tuj·mesaĝ·il·o
  • um·il·simbol·o | unu·a·foj·e | uz·ant·o
  • vari·aĵ·o | verk·ant·a | vid·ig·il·o | viv·ten·at·a

Samstag, 30. August 2014

Revivigo de retkomputilo.

Antaŭ multaj jaroj mi aĉetis retkomputilon Asus Eee PC 901. Estis ĝia tasko servi al mi kiel videospektilo kaj skribmaŝino dum duhoraj veturado per pramo. Ĝi bone plenumis tiun taskon, ĝis mi anstataŭigis ĝin per androida pletkomputilo. Ekde tiu tempo la retkomputilo pasigis povran estadon en tirkesto. Iam kaj tiam mi ŝaltis la komputilon por provi, ĉu ĝi ankoraŭ funkcias. Lasttempe mi instalis Abyss-retservilon kun MySQL-datumbazo. Tio funkciis, kvankam malrapide.

Androido estas bona afero, sed apenaŭ netaŭga por produktiga laboro. Ekokupiĝante pri la aŭtora programo Scrivener kaj optimumigante mian skriblaboradon, mi rememoriĝis je mia retkomputilo. Tiu tamen estas tiucele tro malrapida. Kion fari?

Onklino Guglo helpas. Vindozo sin prezentas kiel “ĉio-en-unu”-sistemo kaj startigas multajn procezojn, kiuj forkonsumas ĉefmemoron kaj komputad-tempon, sed ne estas necesaj por ordinara laboro. Kun enda prudento mi malŝaltis kelkajn procezojn (unuavice la aktualigilojn de Guglo kaj Adobe), kaj jen: Vindozo videble plirapidiĝis. Kontraŭ pluraj eŭroj mi duoblogis la ĉefmemoron al 2 GB kaj optimumigis per speciala ilprogramo la atingon al la du fiksdiskoj. Nun la Asus-komputilo, kiu havas nur du pratempajn kaj malrapidajn solidstatajn diskojn (SSD) kun 4 kaj 8 GB, iras kun agrabla rapideco.

Resumo: Oni ne devas enrubigi malnovan komputilon kun Vindozo XP. Malŝalto de kelkaj sistemservoj kaj nova memorilo por 25 eŭroj mirakle rapidigas ĝin. Microsoft ne plu disponigas aktualigojn, sed tio ne signifas, ke oni ne povas plu uzi bone funkciantajn komputilojn. Se mi donacus novan akumulilon al la Eee PC, tiam mi povus preni ĝin kun mi sur pramon.

Kunmetaĵoj:

aktual·ig·o | aktual·ig·il·o | akumul·il·o | anstataŭ·ig·i | ĉef·memor·o | dat·um·baz·o | du·hor·a | du·obl·ig·i | ek·de | est·ad·o | ek·okup·iĝ·ant·e | fiks·disk·o | for·konsum·i | funkci·ant·a | il·program·o | komput·ad·temp·o | komput·il·o | last·temp·e | mal·nov·a | mal·rapid·e | mal·ŝalt·i | ne·taŭg·a | onkl·in·o | optimum·ig·ant·e | pas·ig·i | plen·um·i | plet·komput·il·o | pli·rapid·iĝ·i | pra·temp·a | produkt·ig·a | rapid·ec·o | rapid·ig·i | re·memor·iĝ·i | ret·komput·il·o | ret·serv·il·o | re·viv·ig·o | sistem·serv·o skrib·labor·ad·o | skrib·maŝin·o | solid·stat·a | start·ig·i | tir·kest·o | tiu·cel·e | unu·a·vic·e | vid·ebl·e | video·spekt·il·o

Written with StackEdit.

Samstag, 7. Juni 2014

Ŝipo rampuŝiĝas al la albordiĝejo sur Amrum


Nur malofte la malgranda insulo Amrum atingas la naciajn novaĵservojn.
Pro akcidento de la pasaĝera ŝipo "Adler-Express" sur la nordmara insulo Amrum je merkredo, la 4a de Junio 2014, vundiĝis minimume dudek sep personoj. Du aŭ tri el tiuj estas en vivdanĝero. Sur la ŝipo troviĝis ducent tridek tri pasaĝeroj. La ŝipo konstruiĝis en 1993 kaj havas maksimuman rapidecon de ĉirkaŭ kvardek kvin kilometroj hore.

Kaŭzo de la akcidento supozeble estis teknika difekto. La ŝipo, kiu havas longecon de preskaŭ kvardek du metroj, puŝiĝis kun rapideco de po dek ĝis dek kvin kilometroj en horo kontraŭ la albordiĝejon en Wittdün. Sur la ŝipo troviĝis multaj lernejanoj kaj maljunuloj. 
Kelkaj pasaĝeroj renversiĝis kaj eksuferis pro skrapvundoj kaj kontuzoj.
 La difektiĝinta ŝipantaŭo


Ĉiuj helpofortoj de la insulo alarmiĝis, fajrobrigadoj, krizkazaj kuracistoj kaj ambulancoj kaj la surloka mara savoŝipo post malonga tempo ĉestis. Post malpli ol unu horo ankaŭ sep helikopteroj inter alia de la federacia armeo, la aŭtomobila klubo ADAC kaj la germana aerosava asocio (Deutsche Luftrettung, DRF) alvenis kaj flugigis gravajn vunditojn al malsanulejoj sur la ĉeftero.

 La unuaj helpantoj

Komence de Majo 2014 mi veturis per ĉi tiu ŝipo de Amrum al Helgoland. Legi mian blogeron: http://esperanto-sh.blogspot.de/2014/05/ekskurso-de-amrum-al-helgoland.html

Samstag, 3. Mai 2014

Ekskurso de Amrum al Helgoland

Germanio havas unusolan longdistancan insulon en la Norda Maro: Helgoland. »Longdistanca« signifas ĉirkaŭ kvindek kilometrojn inter Helgoland kaj la ĉeftero laŭ suda kaj orienta direktoj. En Oktobro 2006 lastfoje ŝipo veturis de la insulo Amrum, kie mi loĝas, al Helgoland. 

Nur nun post pli ol 7 jaroj la ŝip-aranĝejo »Adler-Schiffe« revivigis ekskursojn de Föhr, la najbara insulo de Amrum direkte al la kontinento, kaj Amrum al la »longdistanca« frato.

Leginte la anconcon pri la ŝipekskurso, mi tuj interparolis kun mia familio, kaj post komuna »Jes« mendis biletojn. Je dimanĉo, la sesa de Aprilo 2014, la ekskursantoj kolektiĝis en la haveno de Wittdün. Nia ŝipo, la »Adler-Express« akurate venis el Wyk sur Föhr. La ŝipo havas supran makzelon sur la ŝipantaŭo, kiun ĝi malfermas por enlasi la pasaĝerojn.

La ŝipo nin ne formanĝis, sed elveturigis el la haveno de Wittdün. La interno estis tre plaĉa kaj komforta. Multaj sidlokoj estis malplenaj. Du horojn daŭris la veturo, kaj pro la preskaŭ bela, preskaŭ senventa vetero ni plene ĝuis la veturon.


Oni konstruis la »Adler-Express«-on en 1992/1993 en Svedio. La dizelaj motoroj donas pli ol trimil ĉevalpovojn, kiuj rapidigas la ŝipon al sesdek kilometroj hore. Tamen en la vadomaro kaj en la ĉekontinenta parto de la Norda Maro tiu rapideco ne estas permesita, nur post la elveturo el la naturprotektejo la »Adler-Express« atingas rapidecon de ĉirkaŭ kvardek kvin kilometroj. La akvoradia pelilo premas en ĉiu sekundo sesmil litrojn da akvo tra la duzoj.


Post sesdek-kilometra vojaĝo la ŝipo alvenis dum tempo de malaltmaro. Ni surbordiĝis de sur la ŝipmalantaŭo ne tra la antaŭa buŝo, sed per helpo de ekstre alportita pasaĝera ŝtuparo.


Ne, tio ne povas esti Helgoland. Ĉu oni forrabis nin al Svedio aŭ Norvegio?


Tute klara situacio. Ĉi tie oni vendas alkoholaĵojn grandkvante kaj malmultekoste, krom tiujn cetere ankaŭ dolĉaĵojn kaj cigaredojn. Unuafoje en mia vivo mi vidis botelon kun sepdekprocenta absinto. Ni havis tri horojn por promen-ekskurso sur la insulo kaj tagmanĝo en unu el la restoracioj.


»Ŝipekipaĵoj«.


Inter mil cent kaj mil kvincent homoj vivas sur areo de mil sepcent kvadrataj metroj.


Sur malgranda insulo ankaŭ la ĝardenoj estas malgrandaj.


Kvarcent kvindek ses kilometroj al Berlin, ĉefurbo de Germanio.


Helgoland estas ĉefe roko.


Multaj birdoj nestas sur la rokoj, inter tiuj diversaj mevoj. Ekde 1991 la insulo estas la unusola kovejo de nordaj suloj en Germanio.


La homoj vivtenas sin per turismo, laboras en la Instituto pri esplorado de birdoj (»birdogardejo«) aŭ multspecaj armeaj observ-gardaj radiofoniaj instalaĵoj. Multloke fotografado estas malpermesita. La vetero iom-post-iome griziĝis kaj malboniĝis.


Post la tagmanĝo ekpluvis, estis tempo por reiri sur la ŝipon. Ni adiaŭis de Helgoland, kaj dum la elveturo el la haveno mia fotilo difektiĝis. Tamen mi certe revenos!

Kunmetaĵoj:
akv·o·radi·a | alkohol··o | al·port·it·a | al·ven·i | ĉef·ter·o | ĉef·urb·o | ĉe·kontinent·a | ĉeval·pov·o | difekt··i | dolĉ··o | ek·pluv·i | ekskurs·ant·o | el·vetur·o | el·vetur·ig·i | en·las·i | esplor·ad·o | for·manĝ·i | for·rab·i | fot·il·o | fotograf·ad·o | grand·kvant·e | griz··i | inter·parol·i | kilo·metr·o | kolekt··i | kov·ej·o | kvar·cent | kvar·dek | kvin·cent | kvin·dek | last·foj·e | leg·int·e | long·distanc·a | mal·alt·mar·o | mal·bon··i | mal·ferm·i | mal·grand·a | mal·mult·e·kost·e | mal·permes·it·a | mal·plen·a | mult·lok·e | natur·protekt·ej·o | pel·il·o | permes·it·a | rapid·ec·o | rapid·ig·i | re·ir·i | re·ven·i | re·viv·ig·i | sen·vent·a | sep·dek·procent·a | ses·dek | ses·mil | sid·lok·o | sur·bord··i | ŝip·antaŭ·o | ŝip-aranĝ·ej·o | ŝip·ekskurs·o | ŝip·mal·antaŭ·o | ŝtup·ar·o | tag·manĝ·o | tri·mil | unu·a·foj·e | unu·sol·a | vad·o·mar·o | viv·ten·i

Samstag, 26. April 2014

La aŭtoro Walther Kabel (1878 - 1935)

Walther August Gottfried Kabel (* 8. Aŭgusto 1878 en Danzig; † 6. Majo 1935 en Kleinmachnow ĉe Berlin) estis germana verkisto de distraj romanoj. Oni opinias lin unu el la plej ofte legitaj germanaj popol-verkistoj de la 1920aj jaroj, kiu publikigis dum pli ol dek kvin jaroj ĉiusemajne novan rakonton. Li verkis sub ĉirkaŭ dudek plumnomoj, inter aliaj Walter Kabel, Max Schraut, Olaf Karl Abelsen, W. Belka …

La patro de Walter Kabel estis profesia soldato. Li sendis sian filon al gimnazio. Post la abiturienta ekzameno Kabel studis juron kaj estiĝis referendario.

Supozeble en sia tempo kiel rekruto Kabel ekhavis ekde 1906 kontakton al la eldonisto Max Lehmann, kiu tiam gvidis firmaon de presado kaj eldonado en Berlin (Berliner Druck- und Verlagsgesellschaft). En 1909 Lehmann alinomis sian firmaon al »Eldonejo de modernaj legaĵoj« (Verlag moderner Lektüre) kaj estigis ĝin unu el la plej gravaj eldonejoj de populara literaturo.

Kabel partoprenis la unuan mondmiliton kiel oficiro.

Post la »Nacia Revolucio« de la nazioj en Germanio en 1933 oni deklaris lin aŭtoro de filiteraturo, kvankam li estis membro de NSDAP, la nazia partio. Li eksiĝis el la partio kaj mortis en Majo 1935 pro pafovundo, kiu konjekteble estis sinmortigo.

Pri liaj verkoj:
Por la etforma kajeraro »Männe kaj Max« (Männe kaj Max) de Verlag moderner Lektüre Kabel skribis sub la plumnomo Walther Neuschub pli ol kvindek titolojn. Dum la unua mondmilito li verkis kiel W. Belka dek unu rakontojn por la serio »Das Eiserne Kreuz« (La Fera Kruco). Erotikajn literaturaĵojn li publikigis por la serio »Intime Geschichten« (intimaj historioj) de la eldonejo. Por tiuj li elektis la plumnomon M. E. Schugge (germanlingve por »frenezeta«).

Lia unua krimromano »Das Haus am Mühlengraben« (La domo ĉe la muelila fosaĵo) estis tia sukceso, ke la eldonisto Lehmann proponis, ke li verku kiel ĉefa aŭtoro serion de posemajnaj romankajeroj. La nomo de la serio estis »Der Detektiv« (la detektivo). En 1921 oni ŝanĝis la titolon de la serio al »Harald Harst - Aus meinem Leben« (Harald Harst - El mia vivo). Kabel uzis kiel plumnomon Max Schraut, kiu same estis la mi-rakontanto de la kajeroj. Ĝis 1933 aperis tricent naŭdek ses kajeroj de ĉi tiu serio. En la volumo tricent kvardek ses (»Der Kongreß der Stummen« - La kongreso de la gemutuloj) detektivo Harald Harst parolas Esperanton kun sia amiko Max Schraut.

Plia ampleksa kajeraro estis »Olaf K. Abelsens Abenteuer abseits vom Alltagsweg« (La aventuroj de Olaf K. Abelsen flanke de kutimaj vojoj). Tiuj aventuroj de senkulpa persekutito ĉirkaŭ la terglobo aperis en kvindek poŝlibroj kun cent sesdek ĝis cent naŭdek paĝoj.

Kunmetaĵoj:

ali·nom·i | ĉiu·semajn·e | ek·hav·i | eks·iĝ·i | el·don·ad·o | el·don·ej·o | el·don·ist·o | est·ig·i | est·iĝ·i | et·form·a | fos·aĵ·o | fi·literatur·o | german·lingv·e | kajer·ar·o | konjekt·ebl·e | krim·roman·o | leg·aĵ·o | leg·it·a | literatur·aĵ·o | mond·milit·o | muel·il·a | paf·o·vund·o | part·o·pren·i | persekut·it·o | plum·nom·o | po·semajn·a | poŝ·libr·o | pres·ad·o | publik·ig·i | rakont·ant·o | roman·kajer·o | sen·kulp·a | sin·mort·ig·o | supoz·ebl·e | ter·glob·o | verk·ist·o